Του Θανάση Καρτερού

Η μετανάστευση είναι βλαβερή για την οικονομία, τον πολιτισμό, την εθνική ταυτότητα, την Ελλάδα γενικώς. Αντίθετα είναι ωφέλιμη για την εγκληματικότητα και την ανεργία. Έτσι τοποθετείται η πλειοψηφία των Ελλήνων απέναντι στους μετανάστες, αν πιστέψουμε την τελευταία σχετική δημοσκόπηση της Public Issue. Και γιατί να μην την πιστέψουμε, εδώ που τα λέμε; Πέντε πάνω, πέντε κάτω, τα ίδια διαπιστώνουμε κι εμείς στην καθημερινότητά μας. Τα κηρύγματα περί μεταναστών, που βλάπτουν σοβαρά την ελληνική υγεία, έχουν σήμερα πολύ μεγαλύτερο ακροατήριο από χτες. Πιάνουν τόπο...

Από 'κεί και πέρα, λογική απόρροια είναι η πλειοψηφία των συμπατριωτών μας να ζητά πιο αυστηρά μέτρα για τους μετανάστες. Ποια είναι αυτά τα πιο αυστηρά μέτρα μπορούμε να το φανταστούμε, όπως μπορούμε και να φανταστούμε γιατί ο Χρυσοχοΐδης είναι ο δημοφιλέστερος υπουργός. Ίσως μάλιστα όλα αυτά να εξηγούν και γιατί χρησιμοποιεί τόσο αυστηρή γλώσσα για τη μετανάστευση και επαναλαμβάνει σε όλους τους τόνους του μεταλλικού γκρι ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να γίνει ξέφραγο αμπέλι κι ο ίδιος θα λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα γι' αυτό. Σε στεριές και θάλασσες.

Τα στοιχεία βέβαια της δημοσκόπησης, όπως και της πραγματικότητας, διαβάζονται με διάφορους τρόπους. Αν είσαι αθεράπευτα αισιόδοξος παρηγοριέσαι ότι «εμείς», ένας στους τρεις Έλληνες, που πιστεύουμε ότι η μετανάστευση ωφελεί την οικονομία και δεν βλάφτει την ταυτότητά μας, δεν είμαστε λίγοι. Εντάξει, αλλά δεν είμαστε και τόσοι που να μη φαίνεται ο καταθλιπτικός ο όγκος των «άλλων». Που είναι περισσότεροι από τους ψηφοφόρους του ΛΑΟΣ και της Ν.Δ. μαζί, πράγμα που σημαίνει ότι, και μόνο με την εμφάνισή τους στις δημοσκοπήσεις, επηρεάζουν τους πάντες. Και όχι μόνο τους γνωστούς κληρονόμους της ελληνικότητας.

Αν πάλι είσαι αριστερός γκρινιάρης, μπορείς να αρχίσεις να ψάχνεις τα λάθη που επέτρεψαν να φουσκώσει η θάλασσα με τους καρχαρίες, ξεχνώντας ότι οι κρίσεις γεννούν τέτοια φαινόμενα, σε μαζική μάλιστα κλίμακα. Ξεχνώντας επίσης ότι υπάρχουν περίοδοι που χρειάζονται λιγότερα συνθήματα και πιο πολλή δουλειά. Και ξεχνώντας, τέλος, ότι ο ρεαλισμός, που βλέπει την ηθική στην πολιτική, αλλά δεν παραβλέπει τους συσχετισμούς και την ανάγκη για συμμαχίες, μπορεί σε καταστάσεις όπως η σημερινή να αποδειχτεί ωφέλιμος και για τους μετανάστες και για την αριστερά.